• Facebook Antwerpen
  • Facebook Gouda
  • Sint-Michielsgilde Antwerpen
  • Sint-Michielsgilde Gouda

© 2017 © Sint-Michielsgilde

Fraternitas Sanctus Michael – Sint-Michielsgilde VZW
Clemenshoek 87 , 2840 Rumst (Belgium) 

 KBO-nummer: 0627.923.164.

December 19, 2017

Please reload

Recent Posts

komt binnenkort

December 19, 2017

1/1
Please reload

Featured Posts

Vechten volgens traditie - weerwoord

May 23, 2018

 

Op woensdag 23 mei 2018 verscheen in het “Algemeen Dagblad – Groen hart Gouda” een artikel over onze schermschool. We waren zeer verheugd dat het AD ons bestaan in Gouda opgemerkt had en oprecht interesse toonde in onze werking en doelstellingen.

Voorbije week donderdag kregen wij  bezoek van de zeer gepassioneerde en energieke journalist Pieter van der Laan voor de aanvang van onze les. Wij hebben hem zo goed mogelijk te woord gestaan. Het is een klus om onze hele visie over te brengen, dat neemt jaren in beslag. Nu hadden we een dertigtal minuten. Daarom achten wij het noodzakelijk om enkele zaken recht te zetten of aan te vullen.

 

 

“ Het gaat er heel anders aan toe dan bij het olympische schermen, dat hij als puber beoefende. Bij schermen gaat het om winnen, bij zwaardvechten draait het om de geestelijke verrijking.”

 

Zwaardvechten of liever Historisch Schermen ( we vechten met meer dan alleen het langzwaard) staat in sterk contrast tot het olympische schermen. Het olympische schermen beschouwen we als een sportieve discipline die de nodige fysieke en geestelijke capaciteiten vereist. Het doel is hoe dan ook steeds recreatief of competitief gericht met het oogpunt op de treffer.

Is dit bij ons anders? Het kan anders zijn. Uiteraard gaat het ook over ontwikkelen van fysieke capaciteiten. Wie een vechtsport beoefent moet willen bouwen aan zijn fysieke kracht en weerbaarheid. Dat is simpelweg de basis. Wanneer je gepassioneerd bent door de beoefening van een krijgskunst dan verandert ook zonder twijfel je manier van denken.

Net zoals in de renaissance en middeleeuwen, de periode waarin deze Europese martiale kunsten op schrift werden gezet, zien we dat de krijgskunst gezien werd als totale kunst. Eentje waarin alle aspecten van de mens, dus zowel fysiek als geestelijk worden aangesproken. De voorwaarde is dat je er als lesgever aandacht aan geeft en je er als beoefeneer gevoelig voor bent.

Omdat in onze school de nadruk niet voortdurend gelegd wordt op winst in het gevecht. Is er meer ruimte tot verdieping van techniek. Perfectie is voor ons een sleutelwoord. Het is niet zo dat competitie niet aan bod komt, integendeel zelfs. Dat zou anders vreemd zijn. Maar we merken dat wanneer we tijdens de lessen daar minder de nadruk op leggen, studenten de ruimte nemen om meer uit te proberen. Ze beroepen zich op een meer complexe tactiek en vallen niet terug op de simplistische bewegingen.

Het is een streefdoel dat onze leden meer halen uit de krijgskunst dan enkel een leuke fysieke bezigheid.

 

 

 

“ Feitelijk maak je je even los het van het heden en ga je terug in de tijd”

 

Er is een op een korte tijd veel gezegd. Van der Laan weet in essentie het allemaal zeer goed te grijpen. Maar waar gaat dit stukje over. In het alledaagse leven worden we vaak geplaagd door stress. We denken vaak aan wat verkeerd ging in het verleden en hoe we het gaan aanpakken in de toekomst. Veel van onze gedachten oriënteren zich op het verleden of de toekomst. In de martiale kunsten is er voor verleden of toekomst geen plaats. In het gevecht is er enkel nu, zoals  er eigenlijk enkel nu is. Verleden of toekomst zijn enkel concepten van ons verstand. Het is voor ons moderne mens zeer moeilijk dat moment te vatten. Oefeningen op ademhaling zorgen ervoor dat we ons meer bewust worden van ieder moment. Onze lessen worden op een bijzondere wijze geopend. Vergelijkbaar bij wat we eveneens terugzien bij oosterse martiale scholen. De schermzaal wordt losgescheurd van tijd. Onze focus wordt verlegd naar de beoefening van de krijgskunst. Met een mogelijkheid om het ‘nu’ te beleven dat zo essentieel is in de krijgskunst. Want wanneer je in een gevecht nadenkt over oorzaak of gevolg is je moment voorbij en kan het gevecht voor jou reeds afgelopen zijn.

Dus gaan we terug in de tijd? Nee, we trekken ons los van de tijd.

 

“Het gaat om de controle van het zwaard. Er zijn ook verenigen waar de leden soms flink los gaan en in het wilde weg hakken. Als ze hier een keer hebben meegetraind , zijn ze om. Ze vinden onze aanpak een verademing. “

 

Het mooie aan de scene van HEMA ( Historical European Martial Arts ) is dat het zeer divers is. Net zoals bij traditionele ambachten is er een verschil in stijl en visie van streek tot streek, of hier van club tot club. In deze zogenaamde uitspraak worden verschillende steekwoorden samengevat. Ik klaar het graag even voor jullie uit.

“ Er zijn ook verenigingen waar leden flink los gaan”, we streven inderdaad een andere minder directe stijl van schermen na. Het zogenaamde Zufechten of het initiëren van een gevecht kan behoorlijk wat tijd in nemen. Tijdens deze fase probeer je de tegenstander te lezen en te bespelen. De manier waarop verschilt van school tot school.  Het is niet dat wij minder los gaan. Blauwe plekken zijn wel een wekelijkse trofee om mee naar huis te nemen.

“in het wilde weg hakken” , als er een hollywood mythe is die iedere schermschool wil ontkrachten dan is het deze wel. Wat we wilden duidelijk maken is dat het net niet gewoon in het wilde weg weghakken is.

We hebben inderdaad onlangs bezoek gehad van instructeurs van een andere club. Zij hebben interesse in onze wijze van aanpak. Het is dan gewoon leuk om ervaringen en bevindingen uit te wisselen. De stijlen naast elkaar plaatsen.

Verder kunnen wij ons niet vinden in de zogenaamde uitspraak die geen letterlijke uitspraak is van ons. Ik geloof ook niet dat we instant momenten van verlichting afleveren of mensen een verademing geven. We houden ervan te vergelijken, te leren, nieuwe zaken uit te proberen.

 

 

“Daar is het vereren van voorvaderen in de kathedraal van Antwerpen heilig bij. De leden van de gilde komen éénmaal per jaar bijeen om deze rite te continueren. […] We staan dan niet alleen stil bij de gestorven ridders, …. “

 

Dit is belangrijk om even in een breder kader te plaatsen. De Sint Michielsgilde bouwt

 

verder op de erfenis van de historische schermersgilde van Antwerpen officieel opgericht in 1488. Buiten het schermen komen onze leden geregeld samen voor diverse redenen. We trachten oude gildetradities naar geest op een zinvolle wijze te re-integreren in onze moderne tijd. Het is geen blind continueren. Het is de wezenlijke essentie brandende houden. Één van deze momenten is de dodenminne. Een poëtisch archaïsche verwoording voor een dodenherdenking. Dit is geen rite die al eeuwen op dezelfde wijze wordt verdergezet. Bepaalde handelingen zonder twijfel wel. Maar wat van groter belang is de relevantie voor de mensen van nu. Dat deze leden beleven over wat dit gaat. Dat we dan hulde brengen aan de gildebroeders die ooit de gilde hebben opgericht. Niet aan gestorven ridders, geen idee waar die plots vandaan komen. Dat we tevens stil staan bij een gebeurtenis in een mens zijn leven ‘ de dood’ waar we soms liever niet stil bij staan.

 

Maar wees gerust het is niet altijd zo serieus. Ernst is er wanneer dit noodzakelijk is. Op andere momenten zijn wij een olijke bende.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Search By Tags
Please reload

Archive